قبول سفارشات......09194142549...... 66121608-021..........خریدار کتابخانه شخصی شما در اسرع وقت

کلیات حافظ

نوشته شده توسط :آیان کتاب
پنجشنبه 22 مرداد 1394-09:09 ق.ظ



#آیان_کتاب
#ayanketab

http://ayanketab.com/product/%DA%A9%D9%84%DB%8C%D8%A7%D8%AA-%D8%AD%D8%A7%D9%81%D8%B8/

کلیات حافظ مجموعه اشعار حافظ را در بر می‌گیرد. اکنون، بیش از
دویست سال از اوّلین چاپ رسمی این دیوان گذشته‌است.دیوان حافظ که مشتمل بر
حدود ۵۰۰ غزل، چند قصیده، دو مثنوی، چندین قطعه و تعدادی رباعی است، تا
کنون بیش از چهارصد بار به اشکال و شیوه‌های گوناگون، به زبان فارسی و دیگر
زبان‌های جهان به‌چاپ رسیده‌است. شاید تعداد نسخه‌های خطّی ساده یا تذهیب
شدهٔ آن در کتابخانه‌های ایران، افغانستان، هند، پاکستان، ترکیه و حتی کشورهای غربی از هر دیوان فارسی دیگری بیشتر باشد.




نظرات() 

غزلیات شیخ علی نقی کمره ای

نوشته شده توسط :آیان کتاب
پنجشنبه 22 مرداد 1394-09:07 ق.ظ



#آیان_کتاب
#ayanketab

http://ayanketab.com/product/%D8%BA%D8%B2%D9%84%DB%8C%D8%A7%D8%AA-%D8%B4%DB%8C%D8%AE-%D8%B9%D9%84%DB%8C-%D9%86%D9%82%DB%8C-%DA%A9%D9%85%D8%B1%D9%87-%D8%A7%DB%8C/

علی نقی معروف به شیخ علینقی کمره ای فرزند ابو العلاء از شعرا و
علمای بزرگ دوره صفویه است . وی در سال 925 - 953 هجری - در خانواده ای که
همگی از فقها و فضلای کمره بوده اند دیده به جهان گشود . نخستین سالهای
زندگیش در کاشان به تحصیل علم و ادب گذشت و به آن شهر دلبستگی زیاد داشت


نقی تو خط خطا کاشان بر بهشت کشی کنون خطه کاشان تر است کاشانه
در سرودن انواع شعر به ویزه ماده تاریخ و معما گوئی بسیار قوی دست بود .
شیخ در زمان سلطنت شاه عباس اول شهرت بسزا داشت و شاه او را سخت گرامی می
داشت و علینقی در مدح این شهریار و وزیر شاعر پرور و سخن شناسش حاتم بیگ
اعتماد الدوله قصاید غرائی دارد . گویا شیخ از دوستان و ندیمان اعتماد
الدوله بوده و از وی نوازشهای فراوان دیده است
میرزا علینقب با شعرای بزرگی چون وحشی ، محتشم ، میر داماد و شیخ بهائی معاصر و معاشر بود
آثار :
حدوث العالممناسک حجهمم الثواقبدیوان شعر
میرزا علی نقی در سال 1001 - 1031 هجری - در اصفهان دار فانی را وداع گفت
در عشق تو بی تاب و توانم که توان کرد دوری ز تو کردن نتوانم چه توان کرد
گفت آنچه توان گفت به رویم چه توان گفت کر آنچه توان کرد به جانم چه توان کرد
کردم دل و دین صرف و خریدم غم و اندوه سودا گر بازار زیانم چه توان کرد
در ناله من رنگی و بوئی ز فرخ نیس من بلبل ایام خزانم چه توان کرد
گفتی که توان کرد نقی شرح غم دل حیرت که شود بند زبانم چه توان کرد




نظرات() 

عجایب المخلوقات

نوشته شده توسط :آیان کتاب
پنجشنبه 22 مرداد 1394-09:05 ق.ظ



#آیان_کتاب
#ayanketab

http://ayanketab.com/product/%D8%B9%D8%AC%D8%A7%DB%8C%D8%A8-%D8%A7%D9%84%D9%85%D8%AE%D9%84%D9%88%D9%82%D8%A7%D8%AA/

عجائب المخلوقات وغرائب الموجودات (شگفتی‌های آفریدگان و موجودات) کتابی است در زمینه هیئت و جهان‌شناسی و علم‌الاشیا و شگفتی‌های عالم خلقت، نوشتهٔ زکریا قزوینی. قزوینی این کتاب را نخست به زبان عربی نوشت و سپس خود نسخه‌ای فارسی از آن تدوین کرد.
تاریخ نوشتن عجایب‌المخلوقات را به سال ۶۷۸ هجری قمری مطابق با ۱۲۸۰
میلادی گزارش کرده‌اند. دست‌نوشتهٔ اصلی آن در حال حاضر در موزهٔ مونیخ آلمان موجود است. این کتاب به چندین زبان زنده دنیا ترجمه شده‌است.




نظرات() 

دیوان هاتف اصفهانی

نوشته شده توسط :آیان کتاب
پنجشنبه 22 مرداد 1394-09:02 ق.ظ



#آیان_کتاب
#ayanketab

http://ayanketab.com/product/%D8%AF%DB%8C%D9%88%D8%A7%D9%86-%D9%87%D8%A7%D8%AA%D9%81-%D8%A7%D8%B5%D9%81%D9%87%D8%A7%D9%86%DB%8C/

سید احمد حسینی‌ متخلص‌ به‌ هاتف اصفهانی از شعرای‌ نامی‌ ایران‌ در عهد
افشاریه‌ و زندیه‌ است‌. وی‌ اصالتا از خانواده‌ای‌ آذربایجانی‌ بود ولی‌
در اصفهان‌ بدنیا آمد. سید احمد درکودکی‌ به‌ تحصیل‌ علوم‌ قدیمه‌ و از
جمله‌ ادبیات‌ فارسی‌ و عربی‌، طب‌، منطق‌ و حکمت‌ پرداخت‌ و گذشته‌ از
علم‌ طب‌ که‌ در آن‌ تسلط داشت‌، به‌ یکی‌ از سرآمدان‌ زبان‌ عربی‌ مبدل‌
گشت‌ و اشعاری‌ به‌ زبان‌ عربی‌ سرود. هاتف‌ در جوانی‌ به‌ سرودن‌ اشعار
خود پرداخت‌ و در طول‌ زندگی‌ آرام‌ خود از مدح‌ شاهان‌ و روی‌ آوردن‌ به‌
دربار سلاطین‌ خود داری‌ کرد و بیشتر به‌ مطالعه‌ و حکمت‌ و عرفان‌مشغول‌
بود. وی‌ در سال‌ ۱۱۹۸ درگذشت‌.

هاتف‌ اصفهانی‌ شاعری‌ توانا و مسلط به‌ زبان‌ و ادب فارسی‌ بود. وی‌ از
سبک‌ شعرای‌ متقدم‌ ایران‌ به‌ ویژه‌ حافظ و سعدی‌ پیروی‌ می‌ کرد و طبع‌
خود را در سرایش‌ تمامی‌ قالبهای‌ شعری‌ اعم‌ از غزل‌، قصیده‌ و رباعی‌،
ترجیع‌‌بند و ترکیب‌‌بند آزمود. شهرت‌ عمده‌ هاتف‌ به‌ سبب‌ شاهکار بزرگ‌
ادبی‌ او (ترجیع‌‌بند عرفانی‌) است‌ که‌ در آن‌ هم‌ از حیث حسن‌ ترکیب‌
الفاظ و هم‌ از حیث‌ توصیف‌ معانی‌ داد سخن‌ داده‌ است‌. وی‌ مرثیه‌ های‌
زیبایی‌ نیز با استفاده‌ از ماده‌ تاریخ‌ (حروف‌ ابجد) در مرگ‌ بزرگان‌ و
دوستان‌ خود سرود که‌ این‌ اشعار از ارزش‌ بالایی‌ برخوردارند.

مهم‌ترین‌ اثر باقی‌ مانده‌ از هاتف‌ اصفهانی‌ دیوان‌ اشعار او و چند صد بیت‌ شعر به‌زبان‌ عربی‌ است‌.




نظرات() 

دیوان نشاط اصفهانی

نوشته شده توسط :آیان کتاب
پنجشنبه 22 مرداد 1394-09:00 ق.ظ



#آیان_کتاب
#ayanketab

http://ayanketab.com/product/%D8%AF%DB%8C%D9%88%D8%A7%D9%86-%D9%86%D8%B4%D8%A7%D8%B7-%D8%A7%D8%B5%D9%81%D9%87%D8%A7%D9%86%DB%8C/

نشاط اصفهانی از طرفداران ندای بازگشت ادبی واحیای سبک متقدمین بوده است.
نشاط اصفهانی در نظم و نثر فارسی و عربی استاد بود و بخصوص در سرودن غزل
توانایی و تبحر خاصی داشت، با این حال طبع شعر خود را در قصیده ،مثنوی
،ترکیب بندو رباعی نیز آزمود و اشعاری را در این سبک ها به یادگار گذاشت.

وی همچنین در نگارش‌ اقسام خط و مخصوصا خط شکسته استاد بود. مجموعه اشعار
زیبای نشاط که بعضی از آنها در مدح فتحعلی شاه است، تحت‌عنوان(گنجینه نشاط)
جمع آوری و منتشر شده است که مشتمل بر اشعار ،قطعات ،حکایات اخلاقی ، نامه
های شخصی، وقف نامه ها، عقدنامه ها و قصاید شاعر است.



عمر بگذشت و نماندست جزایامی چند به که بایاد کسی صبح شود شامی چند

به حقیقت نبود در همه عالم جز عشق زهد و رندی و غم و شادی ازو نامی چند

زحمت بادیه حاجت نبود در ره دوست خواجه برخیز برون آی ز خود گامی چند

طبع خاکی بنه و چاک بر افلاک انداز مرغ کز دام برآید چه بود بامی چند؟

شیخ را باک گر از طعنه خاصان نبود من چه باکم بود از سرزنش عامی چند

آتشی بر سر این کوی برافروخت نشاط در نگیرد ولی از شعله او خامی چند




نظرات() 

دیوان لامعی گرگانی

نوشته شده توسط :آیان کتاب
پنجشنبه 22 مرداد 1394-08:58 ق.ظ



#آیان_کتاب
#ayanketab

http://ayanketab.com/product/%D8%AF%DB%8C%D9%88%D8%A7%D9%86-%D9%84%D8%A7%D9%85%D8%B9%DB%8C-%DA%AF%D8%B1%DA%AF%D8%A7%D9%86%DB%8C/

لامعی گرگانی شاعر ایرانی قرن پنجم هجری است.

لامعی گرگانی متخلص به لامعی، در بکرآباد گرگان به دنیا آمد. لامعی مداح خواجه نظام‌الملک، وزیر آلپ‌ارسلان (۴۵۵- ۴۶۵ هـ.ق.) بود و پیش از وی عمیدالملک کندری را مدح گفته بود. پس از دوره آلپ‌ارسلان از لامعی شعری در دست نیست و لذا عده‌ای قول بعضی از تذکره‌نویسان را که وی را شاگرد امام محمد غزالی (۵۰۵ هـ.ق.) دانسته‌اند، اشتباه می دانند. وی از شاعران دوره اول غزنوی
پیروی می‌کرد و گاه بعضی از قصیده‌های آنها را جواب می‌گفت. لامعی در
اشعار خود از ترکیب‌های متعدد عربی و تشبیه‌ها استفاده کرده است . او در
تشبیه‌ها از منوچهری دامغانی و در سرودن اشعار بلند و وصف طبیعت از فرخی سیستانی و عنصری بلخی پیروی می‌کرد و با برخی از شاعران مانند برهانی، سوزنی، جمالی مهریجردی و عمعق بخاری مشاعره و مناظره داشت. برای نخستین بار سعید نفیسی دیوان لامعی گرگانی را تصحیح کرد.




نظرات() 

دیوان گلزار اصفهانی

نوشته شده توسط :آیان کتاب
پنجشنبه 22 مرداد 1394-08:55 ق.ظ



#آیان_کتاب
#ayanketab

http://ayanketab.com/product/%D8%AF%DB%8C%D9%88%D8%A7%D9%86-%DA%AF%D9%84%D8%B2%D8%A7%D8%B1-%D8%A7%D8%B5%D9%81%D9%87%D8%A7%D9%86%DB%8C/

رجبعلی گلزار
 فرزند ملا حسین ، متوفی 1366 ق از اساتید فن شعر و ادب و شاعر مشهور
اصفهانی و صاحب دیوان اشعار که نام این تکیه نیز به نام ایشان و به خاطر
دفن وی در این تکیه انتخاب شده است. بر روی سنگ قبرش غزلی با مطلع زیر حک
شده است :
چو بلبل این همه افغان و آه از آن دارم                      که مرغ قدسم و در خاک آشیان دارم
او
در خانواده‌ای روحانی به‌‌دنیا آمد. علوم عربی و ادبی را نزد پدر و دیگر
اساتید فرا گرفت. گلزار از اوان جوانی شعر می‌سرود و در مجامع ادبی اصفهان
به‌‌ویژه انجمن ادبی شیدا و انجمن دانشکد شرکت نمود. او از اساتید فن شعر و ادب و شاعر معروف اصفهانی و صاحب دیوان اشعار است .
در مطلع دیوان اشعارش این شعر نوشته شده است .

مرتب کردم این دیوان به نام احمد و آلش

مگر خواننده روزی به خیر از من کند یادی
 

در این دیوان که گلزاری است گلزار از گل آکنده

امید است از دعای خیر نیکان در صف محشر
 که تا  گردد شفاعت خواه در روز شمار از من

مگر آیندگان گیرند وقتی اعتبار از من

فکندم عکسی از خود تا بماند یادگار از من

بشوید گرد عصیان ابر لطف کردگار از من




نظرات() 

دیوان کامل کلیم کاشانی

نوشته شده توسط :آیان کتاب
پنجشنبه 22 مرداد 1394-08:53 ق.ظ



#آیان_کتاب
#ayanketab

http://ayanketab.com/product/%D8%AF%DB%8C%D9%88%D8%A7%D9%86-%DA%A9%D8%A7%D9%85%D9%84-%DA%A9%D9%84%DB%8C%D9%85-%DA%A9%D8%A7%D8%B4%D8%A7%D9%86%DB%8C/

مُحتَشَم کاشانی (۹۰۵ ه.ق در کاشان - ۹۹۶ ه.ق در کاشان) شاعر پارسی‌گوی
سدهٔ دهم هجری و هم‌دوره با پادشاهی شاه طهماسب یکم صفوی بود. شغل اصلی
محتشم بزازی و شَعربافی بود و تمام عمر خود را در کاشان زیست.

محتشم از پیروان مکتب وقوع و از مهمترین شاعران مرثیه‌سرای شیعه است.
ترکیب‌بند «باز این چه شورش است که در خلق عالم است» معروف‌ترین مرثیه‌
برای کشتگان واقعه کربلا در ادبیات فارسی است.

زندگی‌نامه:

کمال‌الدین علی محتشم کاشانی دارای لقب شمس الشعرای کاشانی شاعر ایرانی در
آغاز سده ده هجری و هم دوره با پادشاهی شاه طهماسب صفوی در کاشان زاده شد،
بیشتر دوران‌زندگی خود را در این شهر گذراند و در همین شهر هم در ربیع
الاول سال ۹۹۶هجری درگذشت و محل دفن او بعدها مورداحترام مردم قرار
گرفت‌.نام پدرش خواجه میراحمد بود. کمال الدین در نوجوانی به مطالعه علوم
دینی و ادبی‌معمول زمان خود پرداخت و اشعار شعرای قدیمی ایران را به دقت
مورد بررسی قرارداد. شعر‌های او درباره رنج و درد امامان شیعه است و بیشتر
جنبه ایدئولوژیک برای پادشاهی صفویان را داشت.
ام‌آورترین شاعر مدیحه‌سرای شیعه


مطلع «باز این چه شورش است...» که از محتشم کاشانی نراقی است در میان هواداران شیعه جایگاه ویژه‌ای دارد.


شاعران بسیاری پس از محتشم تا کنون از ترکیب‌بند یادشده در شعرها و نوحه‌هایشان سود برده‌اند.

او فنون شاعری را از صدقی استرآبادی (ساکن کاشان) فرا گرفت و خود شاگردانی
مانند تقی‌الدین محمد حسینی صاحب «خلاصه‌الشعار»، صرفی ساوجی، وحشتی
جوشقانی و حسرتی کاشانی را پرورش داد.



وی با سرودن دوازده بند در مرثیه شهدای کربلا که بند اول ترکیب بند وی با
بیت «باز این چه شورش است که در خلق عالم است؟ / باز این چه نوحه و چه عزا و
چه ماتم است ؟» آغاز می‌شود، مقام والایی در مرثیه سرایی کسب کرد.

وی در جوانی به دربار شاه طهماسب صفوی راه یافت و به مناسبت قصیده و غزلهای
زیبایش مورد لطف شاه قرار گرفت‌؛ محتشم پس از مدتی در زمره شعرای معروف
عصرخود جای گرفت ولی نظر به معتقدات دینی خود و احساسات شیعی دربار شاهان
صفوی که در صدد تقویت این مذهب (در مقابل مذاهب اهل سنت‌) بودند به سرایش
اشعارمذهبی و مصائب اهل بیت که در نوع خود تازه و بی بدیل بود پرداخت‌.
محتشم پس از چندی به یکی از بزرگ‌ترین شعرای ایران در سبک اشعار مذهبی و
مصائب ائمه اطهارشیعه بدل گشت و اشعارش در سرتاسر ایران معروفیت خاصی یافت،
بطوری که می‌توان وی را معروف‌ترین شاعر مرثیه گوی ایران دانست که برای
اولین بار سبک جدیدی درسرودن اشعار مذهبی به وجود آورد. اولین اشعار مذهبی
محتشم در سوگ غم مرگ برادرش بود که ابیات زیبائی در غم هجر او سرود و پس از
آن به سرایش مرثیه‌هایی در واقعه جانسوز کربلا، عاشورای حسینی و مصیبت
نامه‌های مختلف پرداخت‌(کتاب تاریخ ادبیات)

آرامگاه محتشم
محتشم در کاشان درگذشت و آرامگاه وی در این شهر - واقع در محله محتشم - زیارتگاه عموم است.
آثار محتشم:
مجموعهٔ آثار این شاعر بزرگ عصر صفوی، پس از مرگ او، توسط یکی ازشاگردانش
در شش کتاب جمع شد، که مشتمل بر غزلیات، قصاید، قطعات، رباعیات، مثنویات، و
ترکیب‌بندهای وی می‌باشد.

بند آغازین از ترکیب‌بند ویژه و پرهوادار محتشم:

باز این چه شورش است؟ که در خلق عالم است باز این چه نوحه وچه عزا وچه ماتم است؟

باز این چه رستخیز عظیم است؟ کز زمین بی نفخ صور، خاسته تا عرش اعظم است

این صبح تیره باز دمید از کجا؟ کزو کار جهان وخلق جهان جمله درهم است

گویا، طلوع می‌کند از مغرب آفتاب کآشوب در تمامی ذرات عالم است

گر خوانمش قیامت دنیا، بعید نیست این رستخیز عام، که نامش محرم است

در بارگاه قدس که جای ملال نیست سرهای قدسیان همه بر زانوی غم است

جن وملک بر آدمیان نوحه می‌کنند گویا، عزای اشرف اولاد آدم است

خورشید آسمان وزمین، نور مشرقین پروردهٔ کنار رسول خدا، حسین

نظرها درباره محتشم
جابر عناصری در باره محتشم کاشانی می‌گوید: محتشم کاشانی پدر مرثیه‌سرایی
عاشورایی است. وی می‌افزاید: این شاعر فرهیخته بهترین منظومه نمایشی به
یادگار گذاشت و با زبان شعر فرهنگ عاشورا را در بین مردم به ویژه مداحان
اهل بیت رواج داد. عناصری می‌افزاید: شهرت و آوازه بی‌نظیر محتشم کاشانی در
ادبیات موجب شد تا شاعران نام‌آوری به پیروی از سبک او اهتمام ورزند، اما
تاکنون ادبیات ایران در مرثیه‌سرایی، شاعری همچون محتشم به خود ندیده‌است.

عباس مشفق کاشانی نیز بر این عقیده‌است که پاکی، اعتقاد و استواری و محبت
محتشم کاشانی به‌اهل بیت علیه‌السلام باعث شد که برخی پادشاهان صفوی از
جمله شاه طهماسب به اشعار مذهبی روی آورند.

وی می‌افزاید: ترکیب‌بند معروف این شاعر پرآوازهٔ مرثیه‌سرای ایران در رثای
حسین و کشته‌شدگان کربلا در بین تشیع و به‌ویژه فارسی زبانان زبانزد شد و
توجه بسیاری از شاعران را به‌خود جلب کرد.

محتشم کاشانی اشعار و حکایاتی به نظم و نثر در باب شاهدبازی دارد که در
رساله‌ جلالیه جمع آوری شده و از ۶۴ غزل و شأن نزول هر غزل و شرح اشعار به
نثر تشکیل می‌شود. سیروس شمیسا آن را نشانه شاهدبازی او و درباره شاطر جلال
معشوق مذکر وی دانسته، اما محمدرضا ترکی معتقد است آن اشعار تخیلی است و
محتشم «رساله جلالیه» را همچون «نُقل عشاق» که به عشق مرد و زن می‌پردازد،
به سفارش متمولان زمانه سروده‌است و حکایت روحیات وی نیست




نظرات() 

دیوان کامل امیر معزی

نوشته شده توسط :آیان کتاب
پنجشنبه 22 مرداد 1394-08:49 ق.ظ



#آیان_کتاب
#ayanketab

http://ayanketab.com/product/%D8%AF%DB%8C%D9%88%D8%A7%D9%86-%DA%A9%D8%A7%D9%85%D9%84-%D8%A7%D9%85%DB%8C%D8%B1-%D9%85%D8%B9%D8%B2%DB%8C/

امیرابوعبدالله محمد پسر عبدالملک مُعِزی نیشابوریشاعری
فارسی زبان . پدرش عبدالملک برهانی از شاعران دربار الب ارسلان بود و در
اوایل سلطنت ملکشاه سلجوقی وفات یافت و محمد فرزندش، به جای او به خدمت
سلطان ملکشاه در آمد و تخلص شعری خود معزی را از لقب سلطان که «معزالدین»
بود، اقتباس کرد. معزی شاعر بزرگ دربار ملکشاه سلجوقی بود و از سوی این پادشاه لقب امیر گرفت. پس از مرگ ملکشاه، معزی به سلطان سنجر درٱمد.
روایت شده‌است که روزی در شکارگاه تیر سلطان به سینه او خورد و او هر
چند از زخم این تیر نبرد، اما مدت‌ها تیر در سینه‌اش جای داشت و از آسیب آن
رنج می‌برد. معزی در سال ۵۲۱ هجری قمری وفات یافت. «سه
کس از شعرا در سه دولت اقبال‌ها دیدند وقبول‌ها یافتند چنانکه کس را آن
مرتبه میسر نبود، یکی رودکی در عهد سامانیان و عنصری در دولت محمودیان و
معزی در دولت سلطان ملکشاه.» معزی
تا پایان عهد ملکشاه یعنی تا سال ۴۸۵ هجری قمری درخدمت این پادشاه بود .
بعد از وفات او و آشفتگی کار جانشینان وی، معزی مدتی از عمر خود را در هرات
و نیشابور و اصفهان بسر برد وسرگرم مدح امرای مختلف این نواحی بود تا آنکه
سلطان سنجر به سلطنت رسید و امیرمعزی بدو پیوست.
محمد عوفی درباره مرگ امیرمعزی نوشته است که روزی سلطان سنجر درخرگاه
بود، ناگاه تیری از کمان شاه گذشت و به امیرمعزی اصابت کرد و او در حال جان
سپرد. عباس اقبال در مقدمه دیوان
معزی قول عوفی را مردود دانسته و می‌نویسد معزی مدتها بعد از این واقعه
زنده بوده است، و اما از مرثیه‌ای که سنایی در مرگ معزی گفته معلوم می‌شود
که شاعر سرانجام به همان زخم تیر درگذشته است و تاریخ مرگ او بین ۵۱۸ و ۵۲۱
هجری قمری بوده است. امیرمعزی
یکی از چند شاعر بزرگ ایران است که همواره آنان را در صف مقدم شاعران
پارسی‌گوی قرارداده و به استادی و عظمت مقام ستوده‌اند.





نظرات() 

دیوان کامل استاد جمال الدین

نوشته شده توسط :آیان کتاب
پنجشنبه 22 مرداد 1394-08:44 ق.ظ



#آیان_کتاب
#ayanketab

http://ayanketab.com/product/%D8%AF%DB%8C%D9%88%D8%A7%D9%86-%DA%A9%D8%A7%D9%85%D9%84-%D8%A7%D8%B3%D8%AA%D8%A7%D8%AF-%D8%AC%D9%85%D8%A7%D9%84-%D8%A7%D9%84%D8%AF%DB%8C%D9%86/

جمال‌الدین محمدبن عبدالرزاق اصفهانی یا اسپهانی شاعر سده ششم هجری بود.

وی
در اصفهان زاده شد اما به آذربایجان نیز سفر کرد و گویا در نقاشی نیز دست
داشته و با خاقانی شروانی و انوری و ظهیر فاریابی و رشید وطواط مکاتبه و
مشاعره می‌کرده‌است. او مداح حکمرانان سلجوقی و آل خُجند بود و در اصفهان
می‌زیست.

عبدالرزاق
از شاعرانی است که از تصوف و حکمت بهره فراوان داشته است. وی پدر
کمال‌الدین اصفهانی است. دیوانش نزدیک به بیست‌هزار بیت شعر است.
جمال‌الدین عبدالرزاق درلطافت طبع یگانه و در فضل و هنر سرآمد بود.




نظرات() 

دیوان قوامی رازی

نوشته شده توسط :آیان کتاب
پنجشنبه 22 مرداد 1394-08:38 ق.ظ



#آیان_کتاب
#ayanketab

http://ayanketab.com/product/%D8%AF%DB%8C%D9%88%D8%A7%D9%86-%D9%82%D9%88%D8%A7%D9%85%DB%8C-%D8%B1%D8%A7%D8%B2%DB%8C/

میربدرالدین، شرف الشعرا، قوامی رازی در اواسط یا اواخر نیمه دوم قرن پنجم هجری،  در شهر ری، به دنیا آمد. تاریخ تولد دقیق او مشخص نیست. او تا اواخر نیمه او   قرن ششم زنده بوده است.
شغل قوامی رازی

به خلاف اغلب شاعران ایران که شغل و کسب و کاری نداشتند، و  شاعری
را به عنوان  شغل  و منبع در آمد خود در نظر می گرفتند و از این راه به
دریوزگی به دربار شاهان و وزیران و حاکمان می پرداختند و سخن را به مدح می
آلودند، قوامی رازی پیشه اش نانوایی بود. یکی از شاعران هم عصر او  عمادی ، در شعری خطاب به او می گوید:

ای قوامی هر که چون تو نانباست

تا قیام الساعه فخر شهر ماست



گندم فضل خدای از بهر تو

کشته اندر دستگرد کبریاست



تخمش از تقدیس عرش ایزدیست

آبش از کاریز وحی انبیاست



از خمیر لطف دل، قرص سخن

وز تنور نور جان، نور ضیاست


خود قوامی در شعری می گوید:


نانبایی که شاعر است،  منم

شاعری نانبای خوش سخنم



گندم ارتفاع حصه عقل

بر در آسیای دل فکنم



برم از آسیا به دکانی

که بود چار حد او، بدنم

 درترازوی بازار های طبع و خاطر، سنگ

وهم و فهم است یک من و دو منم...

قوامی رازی علاوه بر این، از«مناقب خوانان» یعنی
مداحان شیعه بوده است که در کوچه و بازار های آن زمان شعر هایی را که خود
یا دیگران، در مدح حضرت علی(ع) یا سایر آل رسول سروده بودند با صدای بلند و
رسا برای مردم می خواند.

گویا سرّ شهرت قوامی رازی و سبب رواج شعر او از جهت روانی شعر و حلاوت سخن نبوده است، بلکه از این جهت بوده است که اشعار قوامی
غالبا مشتمل بر مطالب عالیه و مضامین حکیمانه است; از قبیل پند و موعظت و
دعوت به خدا پرستی و اثبات عدل او وردّ بر مجرهّ و زنادقه و ترهیب از دنیا و
شرح بی اعتباری و بی وفایی آن و ترغیب به آخرت و عمل برای آن و نظایر
اینها، و مخصوصا چون شیعه دوازده امامی بوده است و صریحا
در اشعار خود به این نعمت شکر می گوید و مباهات می کند و به اسامی دوازده
امام، علیهم السلام، و به شرایط امامت از قبیل نص و علم  و عصمت تصریح می
کند. پس اجتماع این امور، که در آن زمان از محاسن بزرگ به شمار می رفته
است، موجب شده که درآن زمان از محاسن بزرگ به شمار می رفته است، موجب شده
که شعر قوامی درانظار مردم، و مخصوصا در میان جماعت اهل تشیّع، رواجی تمام و
رونقی بسزا یافته است.




نظرات() 

دیوان عمعق نجاری

نوشته شده توسط :آیان کتاب
پنجشنبه 22 مرداد 1394-08:36 ق.ظ



#آیان_کتاب
#ayanketab

http://ayanketab.com/product/%D8%AF%DB%8C%D9%88%D8%A7%D9%86-%D8%B9%D9%85%D8%B9%D9%82-%D9%86%D8%AC%D8%A7%D8%B1%DB%8C/

دیوان عمعق نجاری
پدید آورنده: با مقابله و تصحیح و مقدمه و جمع آوری سعید نفیسی.







نظرات() 

دیوان طرزی افشار

نوشته شده توسط :آیان کتاب
پنجشنبه 22 مرداد 1394-08:31 ق.ظ



#آیان_کتاب
#ayanketab

http://ayanketab.com/product/%D8%AF%DB%8C%D9%88%D8%A7%D9%86-%D8%B7%D8%B1%D8%B2%DB%8C-%D8%A7%D9%81%D8%B4%D8%A7%D8%B1/

طرزی افشار در روستای طرزلو در اطراف ارومیه متولد شد. بنا به گفتهٔ نویسندهٔ مجمع‌الفصحاء طرزی مردی ظریفِ خوش‌طبعِ عاشق‌پیشه صاف‌اندیشه بود.طرزی از شعرای اواسط سدهٔ یازدهم قمری و معاصر با شاه صفی و شاه عباس دوم بود.وی تعلیمات ابتدایی را نزد ملای همان روستای زادگاهش فراگرفت و سپس به ارومیه رفت. در جوانی به قزوین و از آن‌جا به عزم تحصیل به اصفهان رفت. خود گوید:


از بلدهٔ قزوین به صفاهان سَفَریدم

بی‌خرجی و بی‌اسب خرامان سفریدم


یاران سفریدند به جمعیّت و من هم

یک قافله با حال پریشان سفریدم




نظرات() 

دیوان سید شرف الدین بوعلی قلندر جلالی خاکسار

نوشته شده توسط :آیان کتاب
پنجشنبه 22 مرداد 1394-08:28 ق.ظ



#آیان_کتاب
#ayanketab

http://ayanketab.com/product/%D8%AF%DB%8C%D9%88%D8%A7%D9%86-%D8%B3%DB%8C%D8%AF-%D8%B4%D8%B1%D9%81-%D8%A7%D9%84%D8%AF%DB%8C%D9%86-%D8%A8%D9%88%D8%B9%D9%84%DB%8C-%D9%82%D9%84%D9%86%D8%AF%D8%B1-%D8%AC%D9%84%D8%A7%D9%84%DB%8C-%D8%AE/

بوعلی سال‌های نخست زندگی‌اش را در پانی پت و کرنال گذراند و سپس به دهلی رفته و در امور دینی به آموزش پرداخت. سپس راه قلندری پیش گرفت و به سیر و سفر پرداخت و با عارفان گوناگون دیدار نمود. گویا در قونیه موفق به دیدار و شاگردی از شمس تبریزی و مولوی هم شده‌است. در پایان او به پانی پت برگشت و تبلیغ اسلام
پرداخت. مرگ او در کرنال رخ‌داد و در همانجا به خاک سپرده‌شد، ولی در
آینده پیکر او را به پانی پت منتقل نموده و در آنجا به خاک سپردند. از او دیوان اشعار، قصاید، غزلیات و رباعیاتی به جای مانده‌است. سبک شعری و وزن مثنوی‌های او به آنِ مولوی همانند است. او چند دوبیتی نیز به زبان هندی سروده‌است. از او مکتوباتی در شرح تصوف نیز برجای مانده‌است.




نظرات() 

دیوان دقیقی

نوشته شده توسط :آیان کتاب
پنجشنبه 22 مرداد 1394-08:21 ق.ظ



#آیان_کتاب
#ayanketab

http://ayanketab.com/product/%D8%AF%DB%8C%D9%88%D8%A7%D9%86-%D8%AF%D9%82%DB%8C%D9%82%DB%8C/

زندگینامه ابومنصور دقیقی

ابومنصور محمد بن احمد طوسی شناختهشده به دقیقی (وفات میان سالهای ۳۶۷-۳۶۹
(هجری)) شاعر بزرگ دری زبان بود. زادگاه وی بنا به روایات گوناگون، توس،
بلخ، سمرقند و بخارا ذکر شده است.
دقیقی در جوانی به دلیل آن چه خوی بد یا ضعف اخلاقی گفته شده کشته شد. فردوسی در این مورد این چنین میسراید:

جـوانیش را، خـوی بـد یـار بـود
ابـا بـد، همیشه بـه پیکـار بـود
بـرو تـاختن کـرد، نـاگاه مـرگ
به سر بـر نهادش، یکی تیره تـرگ
بـدان خـوی بد، جان شیرین بداد
نبود از جهـان، دلش یک روز شاد
یکایـک از او، بخت بـرگشته شد
به دست یکـی بنده بر، کشته شد

شاعران
دورانهای پس از او دقیقی را ستوده اند و در سخنگویی پیروی ازو نموده اند.
برای نمونه در سده پنجم هجری قطران تبریزی شاعر نامی پرسشهایی از دیوان
دقیقی را از ناصر خسرو پرسیده است.

درباره شیوایی سخن و استادی دقیقی فردوسی میگوید:

جوانی بیامد گشادهزبان
سخن گفتن خوب و طبع روان
به مدح افسر تاجداران بُدی
ستایندهٔ شهریاران بُدی

و خود دقیقی هم چنین میگوید:

مدیح تا به بر من رسید عریان بود
ز فرّ و زینت من یافت طیلسان و ازار

امروزه
از شعر دقیقی به جز هزار بیتی که در شاهنامه گنجاندهشده تنها نزدیک به
سیصد بیت قطعه،قصیده،غزل و شعرهای پراکنده ازو به یادگار ماندهاست.

کتابهایی
که یادی از دقیقی یا شعرهایش کردهاند اینهایند:شاهنامه فردوسی، تاریخ
بیهقی، شرح قصیده ابوالهیثم، چهار مقاله نظامی عروضی، حدائقالسحر رشید
وطواط، ترجمانالبلاغه، لبابالالباب عوفی، مونسالاحرار محمد جاجرمی و...





نظرات() 




درباره وبلاگ:



آرشیو:


آخرین پستها:


پیوندها:


نویسندگان:


آمار وبلاگ:







The Theme Being Used Is MihanBlog Created By ThemeBox
 
شبکه اجتماعی فارسی کلوب | Buy Mobile Traffic | سایت سوالات